Monday, June 28, 2010
Sunday, June 27, 2010
အမွတ္တရ အပိုင္း (၂)
မွတ္မွတ္ရရ (၄).......
၁၀ တန္းေအာင္စာရင္းေတြထြက္တဲ့ေန႕.......
ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕ ဒုတိယ ၁၀ တန္း ႏွစ္......
ေက်ာင္းတက္ စာေမးပဲြ ေျဖေတာ့ ျဖဴးၿမိဳ႕မွာ.....
ေအာင္စာရင္းထြက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕မိသားစုက ေတာင္ငူကို ေျပာင္းသြားၾကၿပီ၊
ရလာဒ္က ၃ ဘာသာ ဂုဏ္ထူး ၊ ၿမိဳ႕နယ္ ပထမ
အေမ့ရဲ႕ သားအေပၚမွာ ဂုဏ္ယူတဲ့ အၿပံဳး........
လာသမွ် ဧည့္သည္ေတြကို သား ဘယ္ေလာက္ေတာ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုေနတဲ့ .... ၀င့္ၾကြားတဲ့ အသံ.....
ျဖဴးၿမိဳ႕မွာ ဆုသြားယူတုန္းက အေမ့ရဲ႕ သားအေပၚ အားရေက်နပ္ေနတဲ့ ဟန္ပန္........
ဒါေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ဘူး အေမ။......................
မွတ္မွတ္ရရ (၅) .......
စက္မႈတကၠသိုလ္ကို သြားတက္မဲ့ေန႕........
ဘူတာရံုမွာ အေမ နဲ႕ အေဖ လိုက္ပို႔ၾကတယ္....
အေမ ရဲ႕ သားေလးအေပၚ စိတ္မခ်လို႕ တတြတ္တြတ္မွာေနတဲ့ အသံကို ကၽြန္ေတာ္ ခုခ်ိန္ထိ ၾကားေယာင္ေနဆဲပါ အေမ။.............
ရထားထြက္တဲ့အခ်ိန္မွာ..... မ်က္ရည္၀ဲေနတဲ့ အေမ့ရဲ႕ ႏႈတ္ဆက္ပံုေလးကို ကၽြန္ေတာ္ မ်က္စိ ထဲက မထြက္ပါဘူး အေမရယ္။.........................
ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕ အဲဒီ အခ်ိန္တုန္းက အခံစားရဆံုး ထိထိခိုက္ခိုက္ ရွိခဲ့တဲ့ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္က ထူးအိမ္သင္ရဲ႕ အေမ့အိမ္............. အဲဒီတုန္းက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕ ရထားဥၾသသံ ဟာ......... ကၽြန္ေတာ့ ကို အိမ္ကို ျပန္တြန္းပို႕တဲ့ အသံပါပဲ.... ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မၾကားခ်င္ဆံုး အသံဟာ.... အဲဒီ ရထားဥၾသသံ ျဖစ္ေနပါၿပီ အေမရယ္။..................
၁၀ တန္းေအာင္စာရင္းေတြထြက္တဲ့ေန႕.......
ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕ ဒုတိယ ၁၀ တန္း ႏွစ္......
ေက်ာင္းတက္ စာေမးပဲြ ေျဖေတာ့ ျဖဴးၿမိဳ႕မွာ.....
ေအာင္စာရင္းထြက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕မိသားစုက ေတာင္ငူကို ေျပာင္းသြားၾကၿပီ၊
ရလာဒ္က ၃ ဘာသာ ဂုဏ္ထူး ၊ ၿမိဳ႕နယ္ ပထမ
အေမ့ရဲ႕ သားအေပၚမွာ ဂုဏ္ယူတဲ့ အၿပံဳး........
လာသမွ် ဧည့္သည္ေတြကို သား ဘယ္ေလာက္ေတာ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုေနတဲ့ .... ၀င့္ၾကြားတဲ့ အသံ.....
ျဖဴးၿမိဳ႕မွာ ဆုသြားယူတုန္းက အေမ့ရဲ႕ သားအေပၚ အားရေက်နပ္ေနတဲ့ ဟန္ပန္........
ဒါေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ဘူး အေမ။......................
မွတ္မွတ္ရရ (၅) .......
စက္မႈတကၠသိုလ္ကို သြားတက္မဲ့ေန႕........
ဘူတာရံုမွာ အေမ နဲ႕ အေဖ လိုက္ပို႔ၾကတယ္....
အေမ ရဲ႕ သားေလးအေပၚ စိတ္မခ်လို႕ တတြတ္တြတ္မွာေနတဲ့ အသံကို ကၽြန္ေတာ္ ခုခ်ိန္ထိ ၾကားေယာင္ေနဆဲပါ အေမ။.............
ရထားထြက္တဲ့အခ်ိန္မွာ..... မ်က္ရည္၀ဲေနတဲ့ အေမ့ရဲ႕ ႏႈတ္ဆက္ပံုေလးကို ကၽြန္ေတာ္ မ်က္စိ ထဲက မထြက္ပါဘူး အေမရယ္။.........................
ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕ အဲဒီ အခ်ိန္တုန္းက အခံစားရဆံုး ထိထိခိုက္ခိုက္ ရွိခဲ့တဲ့ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္က ထူးအိမ္သင္ရဲ႕ အေမ့အိမ္............. အဲဒီတုန္းက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕ ရထားဥၾသသံ ဟာ......... ကၽြန္ေတာ့ ကို အိမ္ကို ျပန္တြန္းပို႕တဲ့ အသံပါပဲ.... ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မၾကားခ်င္ဆံုး အသံဟာ.... အဲဒီ ရထားဥၾသသံ ျဖစ္ေနပါၿပီ အေမရယ္။..................
Saturday, June 26, 2010
အေမနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့အမွတ္တရ ေန႕စဲြမ်ား
တိတိက်က် ေျပာဖို႔အတြက္ ေန႔စဲြေတြ မမွတ္မိေတာ့ေပမယ့္..... အၿမဲအမွတ္ရမိေနတဲ့ အေၾကာင္းေလးေတြပါ။
မွတ္မွတ္ရရ (၁).......
ကၽြန္ေတာ္ ေလးတန္းစာေမးပဲြ ေျဖတဲ့ေန႔မွာ........ အဲဒီတုန္းက ေလးတန္းက အစိုးရစစ္.....
ကၽြန္ေတာ္ စာေမးပဲြသြားေျဖတဲ့အခ်ိန္မွာ.... ကၽြန္ေတာ္ ဖ်ားေနတယ္။ ကေလးသာသာ ဆိုေတာ့.... စာေမးပဲြကို သြားမေျဖခ်င္ဘူး။ အိပ္ယာထဲမွာ သြားေခြေနခ်င္တာ..... အေမ့ရဲ႕ အားေပးမႈနဲ႕ အေမကိုယ္တိုင္ ေက်ာင္းကိုလိုက္ပို႔ၿပီး စာေမးပဲြ ခန္းမအျပင္မွာ ေစာင့္ေနေတာ့မွ သြားေျဖျဖစ္ခဲ့တာ...... တကယ္လို႔သာ... ကၽြန္ေတာ္ သြားမေျဖျဖစ္ခဲ့ဘူးဆိုရင္..... ခုဆို ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္လိုအလွည့္အေျပာင္းေတြနဲ႕ ရင္ဆိုင္ေနရမလဲ........ ေက်းဇူးပါ ေမေမ။
မွတ္မွတ္ရရ (၂).......
ကၽြန္ေတာ္ ခုႏွစ္တန္းႏွစ္တုန္းက ဘယ္လိုအေၾကာင္းအရာေၾကာင့္ စျဖစ္ခဲ့ရလည္းဆိုတာ မမွတ္မိေတာ့ေပမယ့္...... ကၽြန္ေတာ့ကို အေမ လိုက္ရိုက္တာ... ကၽြန္ေတာ္ကလည္း အဲဒီတုန္းက ကိုယ္မွန္တယ္ဆိုၿပီး အရိုက္မခံပဲ ထြက္ေျပးတာ စစ္ေတြၿမိဳ႕ရဲ႕ ေလးရပ္ကြက္စာေလာက္ကို ေျပးတာ.. (အဲဒီတုန္းက စစ္ေတြမွာ အေဖက တာ၀န္က်ေနတာ)..... အေမ့ခမ်ာ ေနာက္ကလိုက္ရွာတယ္......သားရယ္ အေမ မရိုက္ေတာ့ဘူးေနာ္ဆိုမွ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ျပန္လိုက္ခဲ့တာ...... ဒါေပမယ့္ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ အခန္းတံခါးပိတ္ၿပီးမွ ၾကက္ေမႊးနဲ႔ ေဆာ္ပေလာ္တီးခံရတာ....ကၽြန္ေတာ္ မငိုပဲနဲ႕.... အေမ့ကို ျပန္ေျပာခဲ့တဲ့စကား...... အေမ ကၽြန္ေတာ့ ကို ညာတယ္.........
........အဲဒီတုန္းက မွတ္မိေသးတယ္ အေမ့ရဲ႕မ်က္ႏွာကို ၿပံဳးၿပံဳး.. ၿပံဳးၿပံဳး..နဲ႔.... ရိုက္တဲ့သူေရာ.. အရိုက္ခံရတဲ့သူေရာ .... ရီခ်င္ေနတဲ့မ်က္ႏွာေတြနဲ႔........ ကၽြန္ေတာ္လြမ္းတယ္ .... အေမ...
မွတ္မွတ္ရရ (၃) .......
ကၽြန္ေတာ္ ဆယ္တန္းႏွစ္ (ဘူးသီးေတာင္ၿမိဳ႕မွာ)....... အခန္းထဲမွာ အၿမဲတမ္း ပထမ ဆိုတဲ့ ရာထူးကို ရရွိထားတဲ့ကၽြန္ေတာ္..... ပထမ အစမ္းမွာ သခ်ၤာ က်ပါတယ္........
အဲဒီတုန္းက ထိတ္လန္႔တၾကား ကိုယ့္ကိုကိုယ္ တြန္းလာတာ...... ဆယ္တန္းေျဖတဲ့ေန႔ေတြမွာ ကေယာင္ေျခာက္ျခားေတြ ျဖစ္ၿပီး Chemistry ေန႔မွာ မေျဖႏိုင္ေတာ့ပါဘူး..... စိတ္ဓါတ္က်ေနတဲ့သားကို အေမကိုယ္တိုင္ မအိပ္ပဲနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့ကို အနားမွာ ထိုင္.... ယပ္ေလးခပ္ေပးလိုက္... လဘက္သုပ္ေလးေကၽြးလိုက္..... အိပ္ငိုက္လာရင္ ၿခံထဲမွာ ဆင္းၿပီး အေမနဲ႔ အတူလမ္းေလွ်ာက္လိုက္နဲ႕.... ဆယ္တန္းကို ေျဖလာလိုက္တာ ဘိုင္အိုက်ေတာ့မွ ထုိင္ငိုခဲ့ရပါေတာ့တယ္..... ကၽြန္ေတာ့ ဆရာမက ကၽြန္ေတာ့ အေဖကို ဂုဏ္ယူၿပီးလာေျပာတာ.... ေမာင္သက္၀င္း မေန႕က ကၽြန္မဆီမွာ စာေတြလာျပန္တာ.. အဲဒါေတြ အကုန္ပါတယ္... ဒီေန႔ေတာ့ ဒီထြက္ၿပီတဲ့..... တကယ့္ အျဖစ္အပ်က္က.... ကၽြန္ေတာ္စာေတြကို ႏွစ္ေၾကာင္းေရးလုိက္....ႏွစ္ေၾကာင္းေပ်ာက္သြားလိုက္နဲ႕... တစ္ခုမွ မေျဖႏိုင္ခဲ့ပါဘူး.......
အဲဒီႏွစ္က ကၽြန္ေတာ္ ဆယ္တန္းကို ဂုဏ္ထူး ႏွစ္ဘာသာ... ၿမိဳ႕နယ္မွာ အမွတ္အမ်ားဆံုးနဲ႕ ဆယ္တန္းက်ပါတယ္ဗ်ာ....
အေမ့ရဲ႕အိပ္မက္ကေလးကို အေကာင္အထည္မေဖာ္ေပးႏိုင္တဲ့သားကို ......ခြင့္လႊတ္ပါ အေမ။
မွတ္မွတ္ရရ (၁).......
ကၽြန္ေတာ္ ေလးတန္းစာေမးပဲြ ေျဖတဲ့ေန႔မွာ........ အဲဒီတုန္းက ေလးတန္းက အစိုးရစစ္.....
ကၽြန္ေတာ္ စာေမးပဲြသြားေျဖတဲ့အခ်ိန္မွာ.... ကၽြန္ေတာ္ ဖ်ားေနတယ္။ ကေလးသာသာ ဆိုေတာ့.... စာေမးပဲြကို သြားမေျဖခ်င္ဘူး။ အိပ္ယာထဲမွာ သြားေခြေနခ်င္တာ..... အေမ့ရဲ႕ အားေပးမႈနဲ႕ အေမကိုယ္တိုင္ ေက်ာင္းကိုလိုက္ပို႔ၿပီး စာေမးပဲြ ခန္းမအျပင္မွာ ေစာင့္ေနေတာ့မွ သြားေျဖျဖစ္ခဲ့တာ...... တကယ္လို႔သာ... ကၽြန္ေတာ္ သြားမေျဖျဖစ္ခဲ့ဘူးဆိုရင္..... ခုဆို ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္လိုအလွည့္အေျပာင္းေတြနဲ႕ ရင္ဆိုင္ေနရမလဲ........ ေက်းဇူးပါ ေမေမ။
မွတ္မွတ္ရရ (၂).......
ကၽြန္ေတာ္ ခုႏွစ္တန္းႏွစ္တုန္းက ဘယ္လိုအေၾကာင္းအရာေၾကာင့္ စျဖစ္ခဲ့ရလည္းဆိုတာ မမွတ္မိေတာ့ေပမယ့္...... ကၽြန္ေတာ့ကို အေမ လိုက္ရိုက္တာ... ကၽြန္ေတာ္ကလည္း အဲဒီတုန္းက ကိုယ္မွန္တယ္ဆိုၿပီး အရိုက္မခံပဲ ထြက္ေျပးတာ စစ္ေတြၿမိဳ႕ရဲ႕ ေလးရပ္ကြက္စာေလာက္ကို ေျပးတာ.. (အဲဒီတုန္းက စစ္ေတြမွာ အေဖက တာ၀န္က်ေနတာ)..... အေမ့ခမ်ာ ေနာက္ကလိုက္ရွာတယ္......သားရယ္ အေမ မရိုက္ေတာ့ဘူးေနာ္ဆိုမွ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ျပန္လိုက္ခဲ့တာ...... ဒါေပမယ့္ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ အခန္းတံခါးပိတ္ၿပီးမွ ၾကက္ေမႊးနဲ႔ ေဆာ္ပေလာ္တီးခံရတာ....ကၽြန္ေတာ္ မငိုပဲနဲ႕.... အေမ့ကို ျပန္ေျပာခဲ့တဲ့စကား...... အေမ ကၽြန္ေတာ့ ကို ညာတယ္.........
........အဲဒီတုန္းက မွတ္မိေသးတယ္ အေမ့ရဲ႕မ်က္ႏွာကို ၿပံဳးၿပံဳး.. ၿပံဳးၿပံဳး..နဲ႔.... ရိုက္တဲ့သူေရာ.. အရိုက္ခံရတဲ့သူေရာ .... ရီခ်င္ေနတဲ့မ်က္ႏွာေတြနဲ႔........ ကၽြန္ေတာ္လြမ္းတယ္ .... အေမ...
မွတ္မွတ္ရရ (၃) .......
ကၽြန္ေတာ္ ဆယ္တန္းႏွစ္ (ဘူးသီးေတာင္ၿမိဳ႕မွာ)....... အခန္းထဲမွာ အၿမဲတမ္း ပထမ ဆိုတဲ့ ရာထူးကို ရရွိထားတဲ့ကၽြန္ေတာ္..... ပထမ အစမ္းမွာ သခ်ၤာ က်ပါတယ္........
အဲဒီတုန္းက ထိတ္လန္႔တၾကား ကိုယ့္ကိုကိုယ္ တြန္းလာတာ...... ဆယ္တန္းေျဖတဲ့ေန႔ေတြမွာ ကေယာင္ေျခာက္ျခားေတြ ျဖစ္ၿပီး Chemistry ေန႔မွာ မေျဖႏိုင္ေတာ့ပါဘူး..... စိတ္ဓါတ္က်ေနတဲ့သားကို အေမကိုယ္တိုင္ မအိပ္ပဲနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့ကို အနားမွာ ထိုင္.... ယပ္ေလးခပ္ေပးလိုက္... လဘက္သုပ္ေလးေကၽြးလိုက္..... အိပ္ငိုက္လာရင္ ၿခံထဲမွာ ဆင္းၿပီး အေမနဲ႔ အတူလမ္းေလွ်ာက္လိုက္နဲ႕.... ဆယ္တန္းကို ေျဖလာလိုက္တာ ဘိုင္အိုက်ေတာ့မွ ထုိင္ငိုခဲ့ရပါေတာ့တယ္..... ကၽြန္ေတာ့ ဆရာမက ကၽြန္ေတာ့ အေဖကို ဂုဏ္ယူၿပီးလာေျပာတာ.... ေမာင္သက္၀င္း မေန႕က ကၽြန္မဆီမွာ စာေတြလာျပန္တာ.. အဲဒါေတြ အကုန္ပါတယ္... ဒီေန႔ေတာ့ ဒီထြက္ၿပီတဲ့..... တကယ့္ အျဖစ္အပ်က္က.... ကၽြန္ေတာ္စာေတြကို ႏွစ္ေၾကာင္းေရးလုိက္....ႏွစ္ေၾကာင္းေပ်ာက္သြားလိုက္နဲ႕... တစ္ခုမွ မေျဖႏိုင္ခဲ့ပါဘူး.......
အဲဒီႏွစ္က ကၽြန္ေတာ္ ဆယ္တန္းကို ဂုဏ္ထူး ႏွစ္ဘာသာ... ၿမိဳ႕နယ္မွာ အမွတ္အမ်ားဆံုးနဲ႕ ဆယ္တန္းက်ပါတယ္ဗ်ာ....
အေမ့ရဲ႕အိပ္မက္ကေလးကို အေကာင္အထည္မေဖာ္ေပးႏိုင္တဲ့သားကို ......ခြင့္လႊတ္ပါ အေမ။
Friday, June 25, 2010
အေမ့ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးခရီး
ကၽြန္ေတာ့္တို႔ အေမ့ ရုပ္ကလပ္ကို အိမ္ျပန္သယ္လာၾကၿပီး ကၽြန္ေတာ္စိုးရိမ္ခဲ့ရတဲ့ ............ မီးေတြတထိန္ထိန္နဲ႕ ........... အိမ္ကို ၿပင္ဆင္ခဲ့ၾကရတယ္။
အိမ္ကိုေရာက္ၿပီး ပထမ ရက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ကို တင္းထားႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။
ညေရာက္ေတာ့........
အားလံုး အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္အေမ့ ကုတင္နား သြားၿပီး အေမ့မ်က္ႏွာေခ်ာေခ်ာေလးကို ေၾကေၾကကဲြကဲြ ၾကည့္ေနမိတယ္..... ဟိုတုန္းက အေမဟာ ေတာင္ငူၿမိဳ႕ရဲ႕ မယ္အျဖစ္နဲ႕ ေခ်ာေမာလွပခဲ့ဘူးတယ္၊ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ဇယာရဲ႕ အထုအေထာင္းနဲ႕ ကံၾကမၼာရဲ႕ အလွည့္အေျပာင္းေတြေၾကာင့္ ဟုိတုန္းကလို မေခ်ာေမာေတာ့ေပမယ့္.......... ကၽြန္ေတာ့္မ်က္စိထဲမွာေတာ့ ...... အေမဟာ ခ်စ္စရာေကာင္းတုန္း.....က်က္သေရ အရွိဆံုး.... အေမ ပါပဲ။
ဒုတိယရက္မွာေတာ့....................................
ကၽြန္ေတာ္ ဟန္မေဆာင္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး......
အိမ္ေနာက္ဘက္က ....ကၽြန္ေတာ္ျပန္သြားတိုင္း .... အေမ အၿမဲျပတတ္တဲ့..... အေမ့ရဲ႕ သီးပင္.. စားပင္.... ေလးေတြရဲ႕ အနားမွာ........ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္သူမွ မသိေအာင္ ...... အားရပါးရ ..... ရႈိက္ႀကီးတငင္ ငိုမိပါတယ္ဗ်ာ။................................................................................ အေမ့ကို ကၽြန္ေတာ္ တကယ္ ဆံုးရႈံးရၿပီ ဆိုတာ...... ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မညာႏိုင္ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။
တကယ္ကို ဆံုးရႈံးလိုက္ရပါၿပီ........................................
အေမ....... အေမ............အေမ.........................................................
အေမ မၾကားႏိုင္ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။......................
အေမ့ကို ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္.....
အေမ့ကို ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေလာက္လြမ္းတယ္......
ကၽြန္ေတာ္ သိပ္မိုက္ခဲ့ပါတယ္ အေမ....
ကၽြန္ေတာ့ကို ခြင့္လႊတ္ပါ........
...
အရင္တုန္းကလို.....
ကၽြန္ေတာ္ ျပန္လာရင္.... ေတာင္ငူ မုန္႔ဟင္းခါးေလး ခ်က္ေကၽြးပါဦး....
ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳက္တတ္တဲ့ တို႔ဟူးေလး လုပ္ေကၽြးပါဦး.....
.....
အေမ့ကို ကၽြန္ေတာ္ ႏိွပ္ေပးပါရေစဦး.........
အရင္တုန္းကလို ေညာင္းၿပီ အေမရဲ႕ လို႕ မေၿပာေတာ့ပါဘူး အေမ.............
အေမ........ ကၽြန္ေတာ္ ငိုေနၿပီ အေမ..........
အေမ့ကို မ်က္ရည္က်မိေအာင္ မလုပ္ေတာ့ပါဘူး အေမ......................................................
တတိယေန႔မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းကို တုန္လႈပ္ေနပါတယ္...
အေမ့ကို သူတို႔ ေခၚသြားေတာ့မယ္....
အနားကပ္ရင္ေတာင္ ပူေလာင္လြန္းလွတဲ့ မီးသၿဂၤိဳလ္စက္ႀကီးထဲ ထည့္ေတာ့မယ္.........................
အေမ့ကို ေနာက္ဆံုး ကန္ေတာ့ၾက လို႕ ေခၚေနၾကတယ္...............
အေမရယ္ ဘယ္လိုလုပ္ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ ေနာက္ဆံုး ျဖစ္ရမွာလဲဗ်ာ။
ကၽြန္ေတာ္............ကၽြန္ေတာ္.......... ရင္ထဲမွာ မခ်ိလိုက္တာ အေမရယ္။
ကၽြန္ေတာ္ရင္ထဲကေန......... အားရပါးရ ေအာ္ေခၚမိတယ္ဗ်ာ..............................................................
အေမ................................................
အိမ္ကိုေရာက္ၿပီး ပထမ ရက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ကို တင္းထားႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။
ညေရာက္ေတာ့........
အားလံုး အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္အေမ့ ကုတင္နား သြားၿပီး အေမ့မ်က္ႏွာေခ်ာေခ်ာေလးကို ေၾကေၾကကဲြကဲြ ၾကည့္ေနမိတယ္..... ဟိုတုန္းက အေမဟာ ေတာင္ငူၿမိဳ႕ရဲ႕ မယ္အျဖစ္နဲ႕ ေခ်ာေမာလွပခဲ့ဘူးတယ္၊ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ဇယာရဲ႕ အထုအေထာင္းနဲ႕ ကံၾကမၼာရဲ႕ အလွည့္အေျပာင္းေတြေၾကာင့္ ဟုိတုန္းကလို မေခ်ာေမာေတာ့ေပမယ့္.......... ကၽြန္ေတာ့္မ်က္စိထဲမွာေတာ့ ...... အေမဟာ ခ်စ္စရာေကာင္းတုန္း.....က်က္သေရ အရွိဆံုး.... အေမ ပါပဲ။
ဒုတိယရက္မွာေတာ့....................................
ကၽြန္ေတာ္ ဟန္မေဆာင္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး......
အိမ္ေနာက္ဘက္က ....ကၽြန္ေတာ္ျပန္သြားတိုင္း .... အေမ အၿမဲျပတတ္တဲ့..... အေမ့ရဲ႕ သီးပင္.. စားပင္.... ေလးေတြရဲ႕ အနားမွာ........ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္သူမွ မသိေအာင္ ...... အားရပါးရ ..... ရႈိက္ႀကီးတငင္ ငိုမိပါတယ္ဗ်ာ။................................................................................ အေမ့ကို ကၽြန္ေတာ္ တကယ္ ဆံုးရႈံးရၿပီ ဆိုတာ...... ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မညာႏိုင္ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။
တကယ္ကို ဆံုးရႈံးလိုက္ရပါၿပီ........................................
အေမ....... အေမ............အေမ.........................................................
အေမ မၾကားႏိုင္ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။......................
အေမ့ကို ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္.....
အေမ့ကို ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေလာက္လြမ္းတယ္......
ကၽြန္ေတာ္ သိပ္မိုက္ခဲ့ပါတယ္ အေမ....
ကၽြန္ေတာ့ကို ခြင့္လႊတ္ပါ........
...
အရင္တုန္းကလို.....
ကၽြန္ေတာ္ ျပန္လာရင္.... ေတာင္ငူ မုန္႔ဟင္းခါးေလး ခ်က္ေကၽြးပါဦး....
ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳက္တတ္တဲ့ တို႔ဟူးေလး လုပ္ေကၽြးပါဦး.....
.....
အေမ့ကို ကၽြန္ေတာ္ ႏိွပ္ေပးပါရေစဦး.........
အရင္တုန္းကလို ေညာင္းၿပီ အေမရဲ႕ လို႕ မေၿပာေတာ့ပါဘူး အေမ.............
အေမ........ ကၽြန္ေတာ္ ငိုေနၿပီ အေမ..........
အေမ့ကို မ်က္ရည္က်မိေအာင္ မလုပ္ေတာ့ပါဘူး အေမ......................................................
တတိယေန႔မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းကို တုန္လႈပ္ေနပါတယ္...
အေမ့ကို သူတို႔ ေခၚသြားေတာ့မယ္....
အနားကပ္ရင္ေတာင္ ပူေလာင္လြန္းလွတဲ့ မီးသၿဂၤိဳလ္စက္ႀကီးထဲ ထည့္ေတာ့မယ္.........................
အေမ့ကို ေနာက္ဆံုး ကန္ေတာ့ၾက လို႕ ေခၚေနၾကတယ္...............
အေမရယ္ ဘယ္လိုလုပ္ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ ေနာက္ဆံုး ျဖစ္ရမွာလဲဗ်ာ။
ကၽြန္ေတာ္............ကၽြန္ေတာ္.......... ရင္ထဲမွာ မခ်ိလိုက္တာ အေမရယ္။
ကၽြန္ေတာ္ရင္ထဲကေန......... အားရပါးရ ေအာ္ေခၚမိတယ္ဗ်ာ..............................................................
အေမ................................................
Thursday, June 24, 2010
အေမ့ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးထြက္သက္
ဒီလိုနဲ႕ အေမဟာ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ၿပီး ေနာက္ႏွစ္ရက္တုိင္တိုင္ ေဆးရံုက ကုတင္ေပၚမွာ ေမ့ေမ်ာေနခဲ့ပါတယ္။ ႏွစ္ရက္ေျမာက္တဲ့ေန႔မွာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ဇနီးဟာ အေမ့ရဲ႕ အိမ္ကိုသြား... ဘုရားပန္းကပ္ .... ေသာက္ေတာ္ေရလဲ.... ကၽြန္ေတာ္က အေမ့ရဲ႕ အခန္းထဲကို၀င္ၿပီး...... အေမ့ကုတင္မွာ ၀င္ထုိင္ၿပီးေတာ့ .... ေၾသာ္... အေမ့အခန္းက ေလွာင္ေနပါလားဆိုၿပီး ..... အေမ့ေခါင္းရင္း ျပဴတင္းေပါက္ေလး ဖြင့္ၿပီး ခဏ ေနခဲ့တယ္....
ေနာက္...
ကၽြန္ေတာ့္ဇနီးက အရင္ျပန္ႏွင့္ၿပီး.... ကၽြန္ေတာ္က ေနာက္မွ ေဆးရံုကို လိုက္သြားတယ္.....
ကၽြန္ေတာ္ေဆးရံုမွာ ဆိုင္ကယ္ ရပ္ေနတုန္း.....
ကၽြန္ေတာ့္တူမေလးက....
ဦးသက္ ... ျမန္ျမန္လာ.... ျမန္ျမန္လာ .... ဆိုၿပီး ေခၚတဲ့ အသံၾကားေတာ့...... ကၽြန္ေတာ္..ေျပးသြားလိုက္တာ...... ေဆးရံု အေပၚထပ္ ကို ဘယ္လိုေတာင္ ေရာက္သြားမွန္းေတာင္ မသိလိုက္ဘူး...
အခန္း၀ ေရာက္ေတာ့...... ကၽြန္ေတာ့္ အမေတြရဲ႕ မ်က္ရည္ေတြနဲ႕ မ်က္ႏွာကို ျမင္လိုက္ရေတာ့..............
ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ထဲမွာ အလံုးႀကီးဆို႕လာသလိုပါပဲဗ်ာ.........................
အခန္းထဲ ကၽြန္ေတာ္၀င္ၾကည့္လိုက္ေတာ့....... အေမ့နားမွာ ဆရာ၀န္ေတြနဲ႕ နပ္(စ္)မ ေတြ ေယာက္ယက္ခတ္ ေနတာ ျမင္ရတယ္......
အေမကေတာ့......................................................................................................
သူတို႔ဘယ္ေလာက္ႀကိဳးစား ႀကိဳးစား.........
အေမ့ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးထြက္သက္ကေတာ့ ညင္သာစြာနဲ႕ပဲ ထြက္သြားခဲ့ပါၿပီဗ်ာ....................................
ေနာက္...
ကၽြန္ေတာ့္ဇနီးက အရင္ျပန္ႏွင့္ၿပီး.... ကၽြန္ေတာ္က ေနာက္မွ ေဆးရံုကို လိုက္သြားတယ္.....
ကၽြန္ေတာ္ေဆးရံုမွာ ဆိုင္ကယ္ ရပ္ေနတုန္း.....
ကၽြန္ေတာ့္တူမေလးက....
ဦးသက္ ... ျမန္ျမန္လာ.... ျမန္ျမန္လာ .... ဆိုၿပီး ေခၚတဲ့ အသံၾကားေတာ့...... ကၽြန္ေတာ္..ေျပးသြားလိုက္တာ...... ေဆးရံု အေပၚထပ္ ကို ဘယ္လိုေတာင္ ေရာက္သြားမွန္းေတာင္ မသိလိုက္ဘူး...
အခန္း၀ ေရာက္ေတာ့...... ကၽြန္ေတာ့္ အမေတြရဲ႕ မ်က္ရည္ေတြနဲ႕ မ်က္ႏွာကို ျမင္လိုက္ရေတာ့..............
ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ထဲမွာ အလံုးႀကီးဆို႕လာသလိုပါပဲဗ်ာ.........................
အခန္းထဲ ကၽြန္ေတာ္၀င္ၾကည့္လိုက္ေတာ့....... အေမ့နားမွာ ဆရာ၀န္ေတြနဲ႕ နပ္(စ္)မ ေတြ ေယာက္ယက္ခတ္ ေနတာ ျမင္ရတယ္......
အေမကေတာ့......................................................................................................
သူတို႔ဘယ္ေလာက္ႀကိဳးစား ႀကိဳးစား.........
အေမ့ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးထြက္သက္ကေတာ့ ညင္သာစြာနဲ႕ပဲ ထြက္သြားခဲ့ပါၿပီဗ်ာ....................................
Wednesday, June 23, 2010
အေမနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္း
အရင္ဆံုး ေရးခ်င္တာက...
ကၽြန္ေတာ္ အေမ့ကို အေမ လို႔ေခၚခ်င္ေသးတယ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းပါ။
ကၽြန္ေတာ္ဟာ အေမ အသည္းအသန္ျဖစ္လို႔ ဆိုၿပီး အမ်ဳိးေတြက ျပန္မလာပါနဲ႔ လို႔ တားတဲ့ၾကားက မရမက ျပန္သြားၿပီးေတာ့ ေနာက္ဆံုး အေမ့ အသက္ရွင္သန္မႈကို ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း ႀကီးစြာနဲ႔ ငါ့ အေမ မေသႏိုင္ေသးပါဘူးဆိုတဲ့ အေတြးကို ရင္မွာပိုက္ၿပီး စင္ကာပူက တဆင့္ ေတာင္ငူအထိကို ျပန္သြားခဲ့တဲ့သူပါ။
ကၽြန္ေတာ္ ေတာင္ငူကို ေရာက္ၿပီး အိမ္ကို ဆိုက္ကားေလးနဲ႕ တန္းျပန္တဲ့ အခ်ိန္ ....
အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ အေႀကာက္ဆံုးက မီးအလင္းေရာင္ပါပဲ။
ကၽြန္ေတာ့္ အိမ္ေရွ႕မွာမ်ား မီးေတြထိန္ထိန္လင္းေနပလားဆိုတဲ့ ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္နဲ႔ မရဲတရဲ ၾကည့္မိေတာ့.....
မီးေတြ ေမွာင္ေနတာကို ေတြ႕လိုက္တဲ့အခါ ကၽြန္ေတာ္ တအားကို ေပ်ာ္သြားမိတယ္.....
ဒါဆိုရင္ ငါ့ အေမ မေသေသးဘူးဆိုတဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ႀကီးမားတဲ႔ အေတြးနဲ႔ေပါ့......
အိမ္ေရာက္ေတာ့ အိမ္က တူမေတြက အေမ ေဆးရံုမွာ ဆိုေတာ့ ေဆးရံုကို ကမန္းကတမ္း လိုက္ၿပီး ႀကည့္ရတယ္...
ေဆးရံုမွာ အေမဟာ..... ပက္လက္ကေလး....... သတိမရေတာ့ဘူးတဲ့.........
ကၽြန္ေတာ္ ဟန္ေဆာင္ေကာင္းေကာင္းနဲ႕ အေမ့နားမွာထိုင္.. အေမ့လက္ကေလးကို ဆုပ္ကိုင္ျပီး..... အေမ..... လို႔ တိုးတိုးေလးေခၚမိတယ္.....
ဒါေပမယ့္ ........ အေမ က ကၽြန္ေတာ့္ ကို ...... ဟယ္ ငါ့သားေလးျပန္လာၿပီ ... သားပင္ပန္းလာပလား.... အေမ ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး... ဘာလို႔ ျပန္လာရတာလဲလို႔........... အဲဒီလိုေတြ တစ္ခြန္းမွ ျပန္မေျပာႏိုင္ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။
ကၽြန္ေတာ္ အေမ့ကို အေမ လို႔ေခၚခ်င္ေသးတယ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းပါ။
ကၽြန္ေတာ္ဟာ အေမ အသည္းအသန္ျဖစ္လို႔ ဆိုၿပီး အမ်ဳိးေတြက ျပန္မလာပါနဲ႔ လို႔ တားတဲ့ၾကားက မရမက ျပန္သြားၿပီးေတာ့ ေနာက္ဆံုး အေမ့ အသက္ရွင္သန္မႈကို ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း ႀကီးစြာနဲ႔ ငါ့ အေမ မေသႏိုင္ေသးပါဘူးဆိုတဲ့ အေတြးကို ရင္မွာပိုက္ၿပီး စင္ကာပူက တဆင့္ ေတာင္ငူအထိကို ျပန္သြားခဲ့တဲ့သူပါ။
ကၽြန္ေတာ္ ေတာင္ငူကို ေရာက္ၿပီး အိမ္ကို ဆိုက္ကားေလးနဲ႕ တန္းျပန္တဲ့ အခ်ိန္ ....
အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ အေႀကာက္ဆံုးက မီးအလင္းေရာင္ပါပဲ။
ကၽြန္ေတာ့္ အိမ္ေရွ႕မွာမ်ား မီးေတြထိန္ထိန္လင္းေနပလားဆိုတဲ့ ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္နဲ႔ မရဲတရဲ ၾကည့္မိေတာ့.....
မီးေတြ ေမွာင္ေနတာကို ေတြ႕လိုက္တဲ့အခါ ကၽြန္ေတာ္ တအားကို ေပ်ာ္သြားမိတယ္.....
ဒါဆိုရင္ ငါ့ အေမ မေသေသးဘူးဆိုတဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ႀကီးမားတဲ႔ အေတြးနဲ႔ေပါ့......
အိမ္ေရာက္ေတာ့ အိမ္က တူမေတြက အေမ ေဆးရံုမွာ ဆိုေတာ့ ေဆးရံုကို ကမန္းကတမ္း လိုက္ၿပီး ႀကည့္ရတယ္...
ေဆးရံုမွာ အေမဟာ..... ပက္လက္ကေလး....... သတိမရေတာ့ဘူးတဲ့.........
ကၽြန္ေတာ္ ဟန္ေဆာင္ေကာင္းေကာင္းနဲ႕ အေမ့နားမွာထိုင္.. အေမ့လက္ကေလးကို ဆုပ္ကိုင္ျပီး..... အေမ..... လို႔ တိုးတိုးေလးေခၚမိတယ္.....
ဒါေပမယ့္ ........ အေမ က ကၽြန္ေတာ့္ ကို ...... ဟယ္ ငါ့သားေလးျပန္လာၿပီ ... သားပင္ပန္းလာပလား.... အေမ ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး... ဘာလို႔ ျပန္လာရတာလဲလို႔........... အဲဒီလိုေတြ တစ္ခြန္းမွ ျပန္မေျပာႏိုင္ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။
Subscribe to:
Comments (Atom)