မွတ္မွတ္ရရ (၄).......
၁၀ တန္းေအာင္စာရင္းေတြထြက္တဲ့ေန႕.......
ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕ ဒုတိယ ၁၀ တန္း ႏွစ္......
ေက်ာင္းတက္ စာေမးပဲြ ေျဖေတာ့ ျဖဴးၿမိဳ႕မွာ.....
ေအာင္စာရင္းထြက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕မိသားစုက ေတာင္ငူကို ေျပာင္းသြားၾကၿပီ၊
ရလာဒ္က ၃ ဘာသာ ဂုဏ္ထူး ၊ ၿမိဳ႕နယ္ ပထမ
အေမ့ရဲ႕ သားအေပၚမွာ ဂုဏ္ယူတဲ့ အၿပံဳး........
လာသမွ် ဧည့္သည္ေတြကို သား ဘယ္ေလာက္ေတာ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုေနတဲ့ .... ၀င့္ၾကြားတဲ့ အသံ.....
ျဖဴးၿမိဳ႕မွာ ဆုသြားယူတုန္းက အေမ့ရဲ႕ သားအေပၚ အားရေက်နပ္ေနတဲ့ ဟန္ပန္........
ဒါေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ဘူး အေမ။......................
မွတ္မွတ္ရရ (၅) .......
စက္မႈတကၠသိုလ္ကို သြားတက္မဲ့ေန႕........
ဘူတာရံုမွာ အေမ နဲ႕ အေဖ လိုက္ပို႔ၾကတယ္....
အေမ ရဲ႕ သားေလးအေပၚ စိတ္မခ်လို႕ တတြတ္တြတ္မွာေနတဲ့ အသံကို ကၽြန္ေတာ္ ခုခ်ိန္ထိ ၾကားေယာင္ေနဆဲပါ အေမ။.............
ရထားထြက္တဲ့အခ်ိန္မွာ..... မ်က္ရည္၀ဲေနတဲ့ အေမ့ရဲ႕ ႏႈတ္ဆက္ပံုေလးကို ကၽြန္ေတာ္ မ်က္စိ ထဲက မထြက္ပါဘူး အေမရယ္။.........................
ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕ အဲဒီ အခ်ိန္တုန္းက အခံစားရဆံုး ထိထိခိုက္ခိုက္ ရွိခဲ့တဲ့ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္က ထူးအိမ္သင္ရဲ႕ အေမ့အိမ္............. အဲဒီတုန္းက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕ ရထားဥၾသသံ ဟာ......... ကၽြန္ေတာ့ ကို အိမ္ကို ျပန္တြန္းပို႕တဲ့ အသံပါပဲ.... ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မၾကားခ်င္ဆံုး အသံဟာ.... အဲဒီ ရထားဥၾသသံ ျဖစ္ေနပါၿပီ အေမရယ္။..................
No comments:
Post a Comment