Friday, June 25, 2010

အေမ့ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးခရီး

ကၽြန္ေတာ့္တို႔ အေမ့ ရုပ္ကလပ္ကို အိမ္ျပန္သယ္လာၾကၿပီး ကၽြန္ေတာ္စိုးရိမ္ခဲ့ရတဲ့ ............ မီးေတြတထိန္ထိန္နဲ႕ ........... အိမ္ကို ၿပင္ဆင္ခဲ့ၾကရတယ္။
အိမ္ကိုေရာက္ၿပီး ပထမ ရက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ကို တင္းထားႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။
ညေရာက္ေတာ့........
အားလံုး အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္အေမ့ ကုတင္နား သြားၿပီး အေမ့မ်က္ႏွာေခ်ာေခ်ာေလးကို ေၾကေၾကကဲြကဲြ ၾကည့္ေနမိတယ္..... ဟိုတုန္းက အေမဟာ ေတာင္ငူၿမိဳ႕ရဲ႕ မယ္အျဖစ္နဲ႕ ေခ်ာေမာလွပခဲ့ဘူးတယ္၊ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ဇယာရဲ႕ အထုအေထာင္းနဲ႕ ကံၾကမၼာရဲ႕ အလွည့္အေျပာင္းေတြေၾကာင့္ ဟုိတုန္းကလို မေခ်ာေမာေတာ့ေပမယ့္.......... ကၽြန္ေတာ့္မ်က္စိထဲမွာေတာ့ ...... အေမဟာ ခ်စ္စရာေကာင္းတုန္း.....က်က္သေရ အရွိဆံုး.... အေမ ပါပဲ။
ဒုတိယရက္မွာေတာ့....................................
ကၽြန္ေတာ္ ဟန္မေဆာင္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး......
အိမ္ေနာက္ဘက္က ....ကၽြန္ေတာ္ျပန္သြားတိုင္း .... အေမ အၿမဲျပတတ္တဲ့..... အေမ့ရဲ႕ သီးပင္.. စားပင္.... ေလးေတြရဲ႕ အနားမွာ........ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္သူမွ မသိေအာင္ ...... အားရပါးရ ..... ရႈိက္ႀကီးတငင္ ငိုမိပါတယ္ဗ်ာ။................................................................................ အေမ့ကို ကၽြန္ေတာ္ တကယ္ ဆံုးရႈံးရၿပီ ဆိုတာ...... ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မညာႏိုင္ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။
တကယ္ကို ဆံုးရႈံးလိုက္ရပါၿပီ........................................
အေမ....... အေမ............အေမ.........................................................
အေမ မၾကားႏိုင္ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။......................

အေမ့ကို ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္.....
အေမ့ကို ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေလာက္လြမ္းတယ္......
ကၽြန္ေတာ္ သိပ္မိုက္ခဲ့ပါတယ္ အေမ....
ကၽြန္ေတာ့ကို ခြင့္လႊတ္ပါ........
...
အရင္တုန္းကလို.....
ကၽြန္ေတာ္ ျပန္လာရင္.... ေတာင္ငူ မုန္႔ဟင္းခါးေလး ခ်က္ေကၽြးပါဦး....
ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳက္တတ္တဲ့ တို႔ဟူးေလး လုပ္ေကၽြးပါဦး.....
.....
အေမ့ကို ကၽြန္ေတာ္ ႏိွပ္ေပးပါရေစဦး.........
အရင္တုန္းကလို ေညာင္းၿပီ အေမရဲ႕ လို႕ မေၿပာေတာ့ပါဘူး အေမ.............
အေမ........ ကၽြန္ေတာ္ ငိုေနၿပီ အေမ..........
အေမ့ကို မ်က္ရည္က်မိေအာင္ မလုပ္ေတာ့ပါဘူး အေမ......................................................

တတိယေန႔မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းကို တုန္လႈပ္ေနပါတယ္...
အေမ့ကို သူတို႔ ေခၚသြားေတာ့မယ္....
အနားကပ္ရင္ေတာင္ ပူေလာင္လြန္းလွတဲ့ မီးသၿဂၤိဳလ္စက္ႀကီးထဲ ထည့္ေတာ့မယ္.........................
အေမ့ကို ေနာက္ဆံုး ကန္ေတာ့ၾက လို႕ ေခၚေနၾကတယ္...............
အေမရယ္ ဘယ္လိုလုပ္ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ ေနာက္ဆံုး ျဖစ္ရမွာလဲဗ်ာ။
ကၽြန္ေတာ္............ကၽြန္ေတာ္.......... ရင္ထဲမွာ မခ်ိလိုက္တာ အေမရယ္။
ကၽြန္ေတာ္ရင္ထဲကေန......... အားရပါးရ ေအာ္ေခၚမိတယ္ဗ်ာ..............................................................
အေမ................................................

4 comments:

  1. အစ္ကိုေရ ရင္ဘတ္နဲ႕ဖတ္သြားပါတယ္

    ReplyDelete
  2. ေက်းဇူးတင္ပါတယ္၊ ရြာသားေလးရယ္...
    အကိုလည္း ဒီေန႕ ရံုးေတာင္မတက္ႏိုင္ဘူး...
    စိတ္ထဲမွာ ထိထိခုိက္ခိုက္ ခံစားရလြန္းလို႔။

    ReplyDelete
  3. စိတ္မေကာင္းပါဘူး...အဲ့လုိမ်ိဳး အျဖစ္မ်ိဳး ၾကဳံရမွာကို ေသေအာင္ ေၾကာက္လွပါတယ္။ အေ၀းမွာ ေရာက္ေနေတာ့ ပုိဆုိးတယ္။ အစ္ကို႕ အေမ ေကာင္းရာသုဂတိ လားပါေစ။

    ReplyDelete
  4. ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ေမဇင္.....
    အေမကေတာ့ ေကာင္းရာမြန္ရာ ေရာက္မွာပါ.....
    အေမလုပ္ခဲ့ဘူးတဲ့ တရားေတြက အေမ့အတြက္ ဘ၀ကူး ေကာင္းေစမွာပါ။
    အေမ့ကို ေခါင္းထဲမသြင္းခင္တုန္းက အေမ့ရဲ႕ ေျခေတြ လက္ေတြက ေကြးႏိုင္ ဆန္႔ႏုိင္ေသးတယ္ေလ....
    ေမဇင္လည္း အေမ့ဆီကို တယ္လီဖုန္းေလး ျဖစ္ျဖစ္ မၾကာမၾကာ ဆက္ေပးပါ.... အေမေတြက... ဘာလို႕ဆက္တာလဲ... ပိုက္ဆံေတြ ကုန္ပါတယ္ ဆိုၿပီး ေျပာေနၾကေပမယ့္..... သူတို႔ရင္ထဲမွာ ပီတိေတြ အျပည့္နဲ႕ပါ.......

    ReplyDelete